Ucuz Hayat !

Bugüne ne yazik ki kötü bir haberle basladim. Mideme kramp girdi duyunca. Her sabah Elcilik icin gazete aldigim marketin sahibini, Celil abi'yi öldürmüsler! Gazete almak bahane, kendisiyle muhabbet etmek sahaneydi.. Ben böyle iyi kalpli, sen-sakrak, bol muhabbet adamlari cok severim esnaf olarak. 4 yildir her sabah az-cok geyik yaptim kendisiyle. Nasil üzülmeyeyim? Cok klas bir esi ve cok tatli 2 cocugu vardi. Disardan bakildiginda kendi hallerinde yasamlarini sürdürmeye calisan ama hayatla dalgalarini gecmeyi de ihmal etmeyen mutlu bir aile.. Az caylarini icmedim fatura yazmaya gittigimde. Az muhabbet etmedik bakkal müsterileri hakkinda.. Her tipten insani mimikleriyle anlatirdi bana. "Nazli abla, bir otursan su tezgahin arkasina, takilsan tüm gün benim yerimde, ne demek istedigimi anlardin!" derdi.. Ablacim derdi bana, günaydin ablacim.. Bildiginiz Türk filmi karakteri tadinda, hos sohbet, cin gibi bir adamdi Celil abi. Nur icinde Yatsin! Cok üzüldüm. Haberi kayinpederinden aldim sabah. Bakkalin kapisini mühürlemisler. Ekmekler yigilmis, onun gelmesini bekliyor.. Ne aci.. O kadar tuhafim ki su anda, hala isime konsantre olamiyorum. Bakkal degildi o benim icin, tanidigim, sevdigim bir abimdi. Her sabah güne onun sayesinde eglenerek basladigim bir mahalle abimdi. Kelimeler yetersiz kaliyor su anki hislerime. Sabah gördügüm manzarayi unutmam mümkün degil. Kayinpederi bakkalin önünde ayakta dikilmis, bos bos etrafa bakiyor; "canim damadimi öldürdüler ya, kizim yigidini kaybetti ya!" diye söyleniyordu.. Kapida gördügüm o kirmizi mühür her gözümün önüne geldiginde icimden bir seyler akip gidiyor! Ben artik o bakkala giremeyecegim, belki önünden bile gecemeyecegim! Hayatimda bir sayfa daha kapandi. Sayfalar kendilerini cok cabuk kapatir oldular bu sene! Anlamlandiramiyorum bile.. Ah be Celil abi, nasil kiydilar sana! Neden hep iyiler gidiyor da, kötülere bir sey olmuyor! Nasil bir adaleti var bu dünyanin? Bu kadar ucuz mu hayatlar?