31 yasindayim.. Ama sanki 16-17 yasimdaki hallerim gibi kendimi kesfetmekle ve sorgulamakla mesgulum bu aralar yine.. Kendi icime kapandim, kendi dünyamda yasiyorum. Etrafimda olup biten her sey cok boş, cok sacma.. Icinde bulundugum hayat anlamsiz su aralar yine.. Kavgam kendimle.. Kimseyle degil.. Yikmam gereken cok duvar, kapi var..
Bir önceki blogumda gaza gelmis, hayatimi daha anlamli hale getirmek icin elimden ne geliyorsa yapacagimi yazmistim ama simdi sanki o gücüm de yok.. Nedir bu yaa!! Yillar gelip geciyor, ben hala ayni yerde, ayni cümleleri sayikliyorum. Kurtulamadim icimdeki savastan.. Bir sihir olsa ve poff ucup gitse tüm sikintilarim.. Kafam rahatlasa artik.. Emin olsam ne istedigimden, ne bekledigimden, kim oldugumdan.. Diyorum ya, sanki ergen dönemimdeyim..
Kimseye anlatamayacagim cok sey var kafamda, bazen kendime bile cok zor..
2 comments:
çok fazla veri girişi yapıyorlar bize sonra afallıyoruz.. misal kavgam kendimle diyorsun bu bir şablon herkesin bildiği..kimsenin gerçekten ilgilenmediği yani her boku biliyoruz da kendimizi hizaya çekmeye asla yanaşmıyoruz amanneyse .. salla yahu :)
ayni durum hafif de olsa bende de var. ortayas krizi dedikleri bu mu acaba :P
Post a Comment