
Gençlik bir kitaptı, okuduk bitti;
Canım bahar geçti çoktan, kış şimdi.
Hani sevincin, o cıvıl cıvıl kuş?
Nasıl, ne zaman geldi, nasıl gitti?
Böyle yaziyordu Bora hocamin (eski Edebiyat Hocam) facebook profilinde.. Okuyunca cok hosuma gitti ama ayni zamanda da cok düsündürdü.. Hatta cok acitti.. Zaman cok degerli ama degerini, kiymetini biliyor muyuz gercekten? Isteklerimizi, icimizden gelenleri gerceklestirebiliyor muyuz? Bazen hic düsünmeden, hissetmeden, akisina birakarak geciriyorum hayatimi.. Ve bu beni mahvediyor.. Cünkü ben hayatimi anlamli kilmak, her anindan keyif almak, doya doya yasamak istiyorum. Elimden geleni yapmaya calissam da kacirdigim cok sey var. Ama kendime söz veriyorum; artik canim ne istiyorsa yapicam, hic bir saniyeyi kacirmiycam, isteklerimin, tutkularimin pesinden gidicem..
1 comment:
hayat akıp gidiyor, yakalamak lazım mutlaka... herşeye rağmen... yoksa arkasından bakıp öylece kala kalmak çok acı veriryor insana... öğretmeninin 4lüğüne bayıldım ben de... sevgiyle kal...
Post a Comment