22 January 2009

Sevgili Babam'a Mektup !


Sevgili Babacigim,
Sana uzun zamandir yazmadigimi farkettim, oysaki söz vermistim sana hep yazacagima dair.
Ama hayat işte bu; sen benden de iyi bilirsin nasil bir kosturmaca ve stres icinde yuvarlandigimizi.. Kücük güzel anlari nasil iskaladigimizi.. Biraz da bu yüzden gitmedin mi erkenden?
Hani babalar her seyi önceden sezer, bilir ya; belki de coktan biliyordun Yavuz Baba'yi da ugurlayacagimizi.. Belki de onu karsilayanlar arasinda sen de varsin simdi.
Sebepleri, sonuclari, cevaplari bilemiyorum ama sana sunu söyleyebilirim ki geride kalan olmak cok zor Babacigim! Sana olan özlemimi yeni yeni sustururken simdi bir de Yavuz Baba'yi anacagim ve Tolgacim'la birlikte yeni bir acıyı paylasacagiz. Güclü olmayi seninle ögrendim ben, hayata yenik düsmemeyi, ezilmemeyi, zorluklari tek tek aşmayi.. Hani derdin ya hep sen benim 3 tane erkek gibi kizim var diye, bunu da bilmişsin işte, hala dimdik ayaktayiz Babacim! Gözün arkada degil biliyorum. Simdi gücümü Yavuz Baba ve Tolga icin toplayacagim ve destegimi sonuna kadar verecegim. Acimizi gülerek yenecegiz, sizi hep iyi anacagiz.
Ah Babacigim, nasil anlatsam sana bilemiyorum, acı denilen sey o kadar degiskenmis ki, bunu bir kez daha farkli bir sekilde ögrendim. Ölümün rengi o kadar soguk ki, yaklastigini bile bile elini süremiyor, degistiremiyorsun gercegi.. Önceden bilip görebilsen de engel olamiyorsun. Durduramiyorsun.. Usulca kacip gidiveriyor elinden, yetisemiyorsun! Elin kolun bagli, sadece olacaklari izliyorsun! Acının en büyügü, en gercegi aslinda bu. Her seferinde o kadar farkli ki ölümün gelisi, bir kez daha, bir kez daha yikiliveriyorsun.
Sen gittiginde büyümenin ne demek oldugunu idrak etmistim, simdi ise bir adim sonrasi olgunlasmayi.. Hepsi birer adim degil mi Babacigim, hayatin bize ögrettikleri.. Söylenecek cok sey var ama söyleyecek cesaret... maalesef cok az! Benim biricik Babacigim, bizi öyle güclü, özel yetistirmissin ki, sana buradan ne kadar cok tesekkür etsem az, biliyorum. Bütün o söyledigin önemli cümleler her zaman kafamin icinde, benimle birlikte. Bana yol gösteriyor, isik tutuyor.
Senin biricik kizin olmaktan ve Yavuz Baba'yi tanimaktan gurur duyuyorum, hep duyacagim. Ikinize de oradaki hayatinizda bol sans ve güzellikler diliyorum Babacigim. Sizi her zaman sevgiyle anacagim, anacagiz.
Seni cok seven kizin NAZLI.

3 comments:

deli kuş said...

ne diyeceğimi bilemiyorum nazlıcım,ateş düştüğü yerde kor oluyor sanıyorum, senle o ilk konuşmamızda hani bahçelideki evde anlatmıştın, hissettiğim duygu bile o kadar ağırdı ki...tek bildiğim ve dilediğim gücünüzü hiç kaybetmemeniz,,, lütfen hep böyle yaz babana...

evilstrawberry said...

hep aklimdasin arkadasim, dayan demekten baska bisi gelmiyo elimden :(

neptuneptun said...

nazlı çok açık, anlaşılır ve içten yazmışsın, hem küçük bir çocuksun hem olgunlaşan bir kadın. çolpana katılıyorum, hep yaz babana.